ปรึกษานักจิตวิทยา กับ on mind way

ปรึกษานักจิตวิทยา
กับ on mind way

- Journey to your mental well-being -

การเข้ารับบริการกับนักจิตวิทยาการปรึกษา จะเป็นพื้นที่ให้ทุกคนสำหรับการทำงานกับจิตใจผ่านการพูดคุย โดยนักจิตวิทยาการปรึกษา
จะ “รับฟัง” และ “สะท้อน” ถึงความคิด ความรู้สึกต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคุณเพื่อทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเอง และหาแนวทางในการรับมือกับสภาวะอารมณ์
หรือความไม่สบายใจที่เผชิญอยู่ร่วมกัน เปรียบเสมือนเป็น “เพื่อนร่วมทาง” ในช่วงเวลาที่คุณเผชิญกับปัญหาต่างๆ

การเข้ารับบริการกับนักจิตวิทยาการปรึกษา จะเป็นพื้นที่ให้ทุกคนสำหรับการทำงานกับจิตใจผ่านการพูดคุย
โดยนักจิตวิทยาการปรึกษาจะ “รับฟัง” และ “สะท้อน” ถึงความคิด ความรู้สึกต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคุณเพื่อทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเอง และหาแนวทางในการรับมือกับสภาวะอารมณ์
หรือความไม่สบายใจที่เผชิญอยู่ร่วมกัน เปรียบเสมือนเป็น “เพื่อนร่วมทาง” ในช่วงเวลาที่คุณเผชิญกับปัญหาต่างๆ

การเข้ารับบริการกับนักจิตวิทยาการปรึกษา จะเป็นพื้นที่ให้ทุกคนสำหรับการทำงานกับจิตใจผ่านการพูดคุย โดยนักจิตวิทยาการปรึกษาจะ “รับฟัง” และ “สะท้อน” ถึงความคิด ความรู้สึกต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคุณเพื่อทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเอง และหาแนวทางในการรับมือกับสภาวะอารมณ์ หรือความไม่สบายใจที่เผชิญอยู่ร่วมกัน เปรียบเสมือนเป็น “เพื่อนร่วมทาง” ในช่วงเวลาที่คุณเผชิญกับปัญหาต่างๆ

ปรึกษานักจิตฯ แบบพบหน้า
(onsite individual counseling)

มาพูดคุยเพื่อทำความเข้าใจตัวเองกับนักจิตวิทยาการปรึกษา
ในพื้นที่ส่วนตัวที่ออกแบบมาเพื่อการดูแลใจสำหรับทุกคน
ใกล้ BTS วุฒิกาศ เพียง 350 เมตร
เดินทางสะดวกสำหรับชาวฝั่งธน และละแวกใกล้เคียง

ปรึกษานักจิตวิทยา workshop ดูแลใจ จิตวิทยา สุขภาพจิต

Lorem Ipsum Set Amet

ในเวลา
(In-Hours)

ในเวลา (In-Hours)

ไทย

English

นอกเวลา
(Out-of-Hours)

นอกเวลา (Out-of-Hours)

ไทย

English

ปรึกษานักจิตฯ แบบออนไลน์
(online individual counseling)

พูดคุยกับนักจิตวิทยาได้สะดวกในพื้นที่ของคุณ
ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน ก็สามารถดูแลใจตัวเองกับนักจิตวิทยาได้

Lorem Ipsum Set Amet

ในเวลา
(In-Hours)

ในเวลา (In-Hours)

ไทย

English

นอกเวลา
(Out-of-Hours)

นอกเวลา (Out-of-Hours)

ไทย

English

Promotion!!!

Package ปรึกษานักจิตวิทยา 4 ครั้ง free 1 ครั้ง
สำหรับการเข้ารับบริการ
แบบเดี่ยว (individual counseling) และ แบบคู่รัก (couple couseling)
ช่วงในเวลา ในรูปแบบออนไลน์

On mind way’s youtube channel : On Mind Way Counseling

In Psych Out : Mindfulness? เชื่อว่าหลาย ๆ คน เคยได้ยินคำว่า
Mindfulness แต่อาจจะมีความสับสนว่าสิ่งนี้คืออะไรกันแน่

In Psych Out : Red flag ในความสัมพันธ์ควรไปต่อ หรือพอแค่นี้..

Review

การปรึกษานักจิตวิทยา กับ on mind way

การปรึกษานักจิตวิทยา
กับ on mind way

บทความ

เคยรู้สึกไหมว่าเพิ่งเริ่มต้นปีไปไม่นาน แต่พอหันกลับมามองอีกที เวลาผ่านไปเร็วจนเกือบครบปีแล้ว ความรู้สึกที่ว่า “ทำไม 1 ปีผ่านไปเร็วจัง?” เป็นประสบการณ์ที่หลายคนอาจเคยพบเจอ ก่อนจะทำความเข้าใจความรู้สึกนี้ ลองสังเกตตัวเองสักนิดว่า ในแต่ละวันเรารับรู้ความเร็วของเวลาเหมือนกันหรือไม่ บางวันเราอาจรู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้ามาก แต่บางวันกลับรู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกที่แตกต่างกันนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับช่วงเวลาที่กำลังดำเนินไปเพียงอย่างเดียว แต่ยังเกี่ยวข้องกับความรู้สึก ความทรงจำ และประสบการณ์ที่เรามีร่วมด้วย การรับรู้เวลา (Time Perception) ในมุมมองทางจิตวิทยา ในทางจิตวิทยา การรับรู้เวลา (Time Perception) สามารถแบ่งออกเป็น 2 รูปแบบ ได้แก่ 1. Prospective Time Perception: การรับรู้เวลาในขณะที่กำลังเกิดเหตุการณ์ เป็นการรับรู้เวลาขณะที่เรากำลังทำกิจกรรมหรืออยู่ในสถานการณ์หนึ่ง ๆ โดยความรู้สึกต่อเวลาจะขึ้นอยู่กับสิ่งที่เรากำลังทำ เช่น เมื่อกำลังทำสิ่งที่ชอบและรู้สึกเพลิดเพลิน เราอาจรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็ว เมื่อกำลังทำสิ่งที่ไม่ชอบหรือรู้สึกน่าเบื่อ เราอาจรู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้า 2. Retrospective Time Perception: การรับรู้เวลาเมื่อมองย้อนกลับไป เป็นการรับรู้เวลาหลังจากเหตุการณ์หรือช่วงเวลานั้นสิ้นสุดลง โดยเราใช้ความทรงจำและประสบการณ์ที่ผ่านมาเป็นส่วนหนึ่งในการประเมิน เช่น หากช่วงเวลาหนึ่งเต็มไปด้วยเรื่องราวและความทรงจำมากมาย เราอาจรู้สึกว่าช่วงเวลานั้นยาวนาน หากช่วงเวลานั้นไม่มีเหตุการณ์ที่แตกต่างหรือโดดเด่นมากนัก เราอาจรู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทำไมเมื่อมองย้อนกลับไป 1 ปีที่ผ่านมา เราถึงรู้สึกว่าผ่านไปเร็วจัง... ความรู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเมื่อมองย้อนกลับไป อาจเกี่ยวข้องกับปัจจัยหลายอย่าง เช่น 1. สมองรวบรวมความทรงจำที่คล้ายกันไว้เป็นกลุ่มใหญ่ (Memory Chunking) สมองของเราไม่ได้จัดเก็บทุกช่วงเวลาในชีวิตเป็นเหตุการณ์แยกจากกันเสมอไป แต่มีแนวโน้มที่จะรวบรวมประสบการณ์ที่คล้ายกันไว้ในหมวดหมู่เดียวกัน เพื่อช่วยจัดการข้อมูลและประสบการณ์จำนวนมากได้ง่ายขึ้น ลองนึกถึงช่วงวัยเด็ก ในหนึ่งปีเราอาจมีเหตุการณ์ใหม่ ๆ เกิดขึ้นมากมาย เช่น เปิดเทอมและได้เจอเพื่อนใหม่ ได้ลงมือทำกิจกรรมที่ไม่เคยทำ ได้ลองทำบางอย่างเป็นครั้งแรก แต่เมื่อโตขึ้น เราอาจจดจำประสบการณ์ในภาพรวมมากขึ้น เช่น ปีนี้เป็นปีที่ทำงานหนัก ปีนี้เป็นปีที่มีแต่เรื่องครอบครัว ปีนี้เป็นปีที่ต้องจัดการกับปัญหาเดิม ๆ แทนที่จะจดจำเหตุการณ์ในแต่ละวันอย่างละเอียด เราอาจรวบรวมประสบการณ์หลายร้อยวันไว้ด้วยคำจำกัดความเพียงไม่กี่คำ ทำให้เมื่อมองย้อนกลับไป เรารู้สึกว่าปีที่ผ่านมาเหมือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว 2. ชีวิตมีกิจวัตรเดิม ๆ ทำให้มีความทรงจำที่แตกต่างกันน้อยลง ลองสังเกตตัวเองว่า ในหนึ่งสัปดาห์เรามีกิจกรรมอะไรที่ทำซ้ำ ๆ บ้าง เช่น ตื่นนอน ไปทำงาน ทำงาน กลับบ้าน พักผ่อน และเข้านอน เมื่อกิจกรรมบางอย่างเกิดขึ้นซ้ำ ๆ จนกลายเป็นความคุ้นเคย เราอาจไม่ได้ให้ความสนใจกับรายละเอียดของเหตุการณ์เหล่านั้นมากเท่ากับตอนที่ได้ทำสิ่งใหม่ ๆ ตัวอย่างเช่น เราอาจจำไม่ได้ว่าวันอังคารของสัปดาห์ที่แล้วกินอะไร เพราะเหตุการณ์เหล่านั้นไม่ได้แตกต่างจากวันอื่นมากนัก แต่เราอาจจำได้ว่าเมื่อหนึ่งหรือสองเดือนก่อน เราได้ไปเที่ยวต่างจังหวัด ลองทำกิจกรรมใหม่ ๆ หรือได้พบเจอใครบางคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เมื่อชีวิตมีเหตุการณ์ที่แตกต่างกันน้อยลง ความทรงจำที่ใช้มองย้อนกลับไปก็อาจมีรายละเอียดให้จดจำน้อยลงตามไปด้วย 3. เราได้ใช้เวลาไปกับสิ่งที่มีความหมายและมีคุณค่ากับเรา ในปีที่เต็มไปด้วยประสบการณ์ใหม่ ๆ การเรียนรู้ และการเติบโต เราอาจรู้สึกว่าปีนั้นยาวนาน เพราะมีเรื่องราวให้จดจำมากมาย แต่ในความเป็นจริง ช่วงเวลาที่เราได้ทำสิ่งที่สนใจและมีความหมายกับตัวเอง ก็อาจทำให้รู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วได้เช่นกัน ลองนึกถึงปีที่เราได้เริ่มต้นทำธุรกิจ ได้ทำงานที่ชอบ ได้เรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ หรือได้ลงมือทำสิ่งที่ตั้งใจมานาน แม้จะเป็นปีที่เต็มไปด้วยความเปลี่ยนแปลงและประสบการณ์มากมาย แต่เราอาจรู้สึกว่า “ปีนี้ผ่านไปเร็วมาก แต่ก็เป็นปีที่เราได้ทำอะไรหลายอย่างเลย” สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่า การรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็ว ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความหมายเสมอไป บางครั้งเราอาจกำลังใช้เวลาไปกับสิ่งที่รัก สิ่งที่สนใจ และสิ่งที่ทำให้เราได้เติบโตอย่างเต็มที่ก็ได้ ความรู้สึกว่า 1 ปีผ่านไปเร็ว ไม่ได้หมายความว่าเรามีชีวิตที่ว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำอะไรเลย แต่อาจเป็นผลจากวิธีที่เรารับรู้และจดจำเรื่องราวที่ผ่านมา ในความเป็นจริง เราอาจหยุดเวลาไม่ให้ผ่านไปเร็วไม่ได้ แต่เราสามารถเลือกที่จะใส่ใจกับเรื่องราวระหว่างทางได้ ลองใช้เวลาสักนิดมองย้อนกลับไปว่า ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เราผ่านอะไรมาบ้าง ทั้งวันที่มีความสุข วันที่เหนื่อยล้า วันที่ต้องเริ่มต้นใหม่ รวมถึงวันที่เราได้เติบโตและรู้สึกภูมิใจในตัวเอง เพราะสุดท้ายแล้ว สิ่งสำคัญอาจไม่ใช่การทำให้เวลาผ่านไปช้าลง แต่คือการได้มองเห็นความหมายและไม่มองข้ามเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในชีวิตของเรา

ทำไมเวลาผ่านไปเร็ว? เข้าใจความรู้สึกนี้ในมุมจิตวิทยา

ความรู้สึกว่า 1 ปีผ่านไปอย่างรวดเร็วอาจไม่ได้หมายความว่าเราไม่ได้ทำอะไรเลย แต่เกี่ยวข้องกับวิธีที่สมองรับรู้และจดจำเรื่องราวที่ผ่านมา ชวนทำความเข้าใจ Time Perception ผ่าน 2 รูปแบบของการรับรู้เวลา รวมถึงความทรงจำ กิจวัตรที่ซ้ำเดิม และประสบการณ์ที่มีความหมายกับเรา

Read More »
หลายคนอาจเคยมีความรู้สึกที่ขัดแย้งกันเมื่อนึกถึงความสัมพันธ์กับพ่อแม่ บางครั้งเราก็รักและผูกพันกับท่าน แต่ในขณะเดียวกันก็อาจรู้สึกโกรธ ผิดหวัง หรือไม่พอใจกับบางสิ่งที่พ่อแม่พูดหรือทำ จนเกิดคำถามขึ้นในใจว่า เราสามารถรักพ่อแม่ไปพร้อม ๆ กับการมีความรู้สึกด้านลบต่อท่านได้หรือไม่ ความจริงแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพ่อแม่ไม่ได้มีเพียงความรักหรือความรู้สึกดี ๆ เท่านั้น แต่ยังประกอบไปด้วยความผูกพัน ความคาดหวัง บทบาท และความต้องการของแต่ละฝ่าย ซึ่งบางครั้งอาจนำไปสู่ความขัดแย้งทั้งระหว่างเราและพ่อแม่ รวมถึงความขัดแย้งที่เกิดขึ้นภายในใจของเราเองด้วย ในทางจิตวิทยา มีแนวคิดหนึ่งที่ใช้อธิบายความรู้สึกที่เกิดขึ้นพร้อมกันทั้งด้านบวกและด้านลบในความสัมพันธ์ระหว่างคนต่างรุ่น โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูกวัยผู้ใหญ่ เรียกว่า Intergenerational Ambivalence Intergenerational Ambivalence คืออะไร Intergenerational Ambivalence หมายถึง ความสัมพันธ์ระหว่างคนต่างรุ่น โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูกวัยผู้ใหญ่ ที่มีทั้งความรู้สึกด้านบวกและด้านลบเกิดขึ้นพร้อมกัน ตัวอย่างเช่น - รักและผูกพันกับพ่อแม่ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกโกรธ ผิดหวัง หรือไม่พอใจในบางสิ่งที่พ่อแม่ทำ - ขอบคุณสิ่งที่พ่อแม่ทำให้ แต่ก็ไม่ได้เห็นด้วยกับทุกความคิดหรือการตัดสินใจของพ่อแม่ - อยากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับพ่อแม่ แต่ก็ไม่อยากให้ท่านเข้ามามีส่วนร่วมกับทุกเรื่องในชีวิต ความรู้สึกเหล่านี้อาจเกิดขึ้นได้ เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพ่อแม่มีความซับซ้อน ประกอบด้วยความผูกพัน ความคาดหวัง บทบาท และความต้องการของแต่ละฝ่าย ซึ่งอาจไม่สอดคล้องกันเสมอไป Intergenerational Ambivalence ระหว่างลูกกับพ่อแม่อาจเกิดจากอะไร 1. ความต้องการของเราอาจไม่ตรงกับความคาดหวังของพ่อแม่ เมื่อลูกเติบโตขึ้น ย่อมต้องการมีอิสระในการตัดสินใจและใช้ชีวิตของตัวเอง ขณะที่พ่อแม่อาจยังมีความคาดหวังว่าลูกควรทำตามคำแนะนำหรือแนวทางที่ท่านเห็นว่าดี เมื่อลูกต้องการกำหนดเส้นทางชีวิตด้วยตัวเอง แต่พ่อแม่ยังคาดหวังให้ลูกทำตาม ความหวังดีที่มีต่อกันจึงอาจกลายเป็นความขัดแย้งได้ 2. ความรู้สึกทางบวกและทางลบสามารถเกิดขึ้นในความสัมพันธ์เดียวกันได้ ตัวอย่างเช่น ลูกอาจไม่ได้ต้องการให้พ่อแม่เห็นด้วยกับทุกเรื่อง แต่ต้องการให้พ่อแม่รับฟังและพยายามเข้าใจ เมื่อลูกไม่ได้รับสิ่งนั้น ความผิดหวังอาจเกิดขึ้นพร้อมกับความรักและความห่วงใยที่ยังมีอยู่ นั่นหมายความว่า เราสามารถมีความรู้สึกหลายด้านต่อคนคนเดียวกันได้ โดยไม่จำเป็นต้องเลือกว่าจะรู้สึกเพียงด้านใดด้านหนึ่ง แนวทางรับมือกับ Intergenerational Ambivalence เมื่อความสัมพันธ์กับพ่อแม่มีทั้งความรัก ความผูกพัน และความรู้สึกที่ยากจะจัดการ เราอาจลองทำความเข้าใจและดูแลความสัมพันธ์ผ่านแนวทางต่อไปนี้ 1. ยอมรับว่าตัวเองสามารถมีความรู้สึกหลายด้านได้ เราไม่จำเป็นต้องเลือกระหว่าง “การรักพ่อแม่” กับ “การรู้สึกทางลบต่อพ่อแม่” เราสามารถรักพวกท่าน และไม่เห็นด้วยกับบางสิ่งที่ท่านทำได้ สามารถขอบคุณท่าน และยังรู้สึกเสียใจกับประสบการณ์บางอย่างได้ การยอมรับว่าตัวเองมีความรู้สึกที่หลากหลาย ช่วยให้เราไม่ต้องปฏิเสธหรือกดทับความรู้สึกด้านใดด้านหนึ่ง เพียงเพราะคิดว่าการเป็นลูกที่ดีควรต้องรู้สึกแต่สิ่งดี ๆ ต่อพ่อแม่เท่านั้น 2. ปรับความคาดหวังต่อพ่อแม่ให้อยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง บางครั้งเราอาจเหนื่อยหรือรู้สึกลบ เพราะพยายามทำให้พ่อแม่เข้าใจ ยอมรับ หรือเปลี่ยนแปลงตัวเองในแบบที่เราต้องการ มากกว่าการมองเห็นว่าพฤติกรรมของพ่อแม่อาจมีข้อจำกัดบางอย่าง ลองกลับมาทบทวนความคาดหวังของตัวเองผ่านคำถามเหล่านี้ - พ่อแม่สามารถรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่างได้มากแค่ไหน - มีเรื่องอะไรที่เราพูดคุยกันได้ และเรื่องอะไรที่มักนำไปสู่ความขัดแย้ง - เราคาดหวังให้พ่อแม่เปลี่ยนแปลงในเรื่องที่ท่านอาจเปลี่ยนแปลงได้ยากหรือเปล่า การปรับความคาดหวังจึงเป็นการค่อย ๆ ยอมรับข้อจำกัดของคนในความสัมพันธ์ เพื่อไม่ให้เราต้องใช้พลังงานทั้งหมดไปกับสิ่งที่ไม่สามารถควบคุมได้ 3. สร้างขอบเขตส่วนตัว โดยไม่จำเป็นต้องตัดความสัมพันธ์ การเป็นลูกที่ดี หรือการทำให้ความสัมพันธ์ในครอบครัวดีขึ้น ไม่ได้หมายความว่าเราต้องยอมให้อีกฝ่ายเข้ามามีอิทธิพลต่อชีวิตของเราทุกด้าน เราอาจเริ่มกำหนดขอบเขตในแต่ละด้าน เช่น ขอบเขตด้านการสื่อสาร - ไม่จำเป็นต้องตอบทุกคำถาม - ไม่ต้องเล่าทุกเรื่องในชีวิตให้พ่อแม่ฟัง หากไม่สบายใจ ขอบเขตด้านเวลา - กำหนดเวลาที่สะดวกในการรับสายหรือโทรกลับ - ไม่จำเป็นต้องกลับบ้านทุกครั้งในวันหยุด หากรู้สึกเหนื่อยจากการทำงานมากเกินไป ขอบเขตด้านการตัดสินใจ - รับฟังคำแนะนำของพ่อแม่ได้ แต่ไม่จำเป็นต้องทำตามทุกเรื่อง - การตัดสินใจเกี่ยวกับชีวิตของเรายังคงเป็นความรับผิดชอบของเรา ขอบเขตด้านอารมณ์ - การที่พ่อแม่ไม่พอใจเมื่อเราเลือกทำในสิ่งที่แตกต่าง ไม่ได้หมายความว่าเราต้องเปลี่ยนการตัดสินใจทุกครั้งเพื่อทำให้ท่านสบายใจ การกำหนดขอบเขตไม่ได้หมายถึงการปฏิเสธพ่อแม่ แต่เป็นการทำความเข้าใจว่าอะไรคือพื้นที่และความรับผิดชอบของแต่ละคน เพื่อให้เราสามารถรักษาความสัมพันธ์ไว้ได้ โดยไม่ต้องละทิ้งความต้องการของตัวเอง สุดท้ายแล้ว เราสามารถทั้ง “รัก” หรือ “รู้สึกไม่ดี” ต่อพ่อแม่ได้ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นอาจเป็นเพียงเครื่องสะท้อนว่า มีคำพูดหรือการกระทำบางอย่างของพ่อแม่ที่กระทบกับความต้องการบางอย่างของเรา เราอาจเริ่มต้นจากการให้พื้นที่กับความรู้สึกเหล่านั้น แล้วค่อย ๆ พิจารณาว่าจะตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไร ทั้งในแง่ของการปรับความคาดหวังและการกำหนดขอบเขตในความสัมพันธ์ เพราะท้ายที่สุดแล้ว การรักพ่อแม่ไม่ได้หมายความว่าเราต้องเห็นด้วยกับทุกสิ่งที่ท่านทำ และการมีความรู้สึกด้านลบต่อพ่อแม่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่รักท่าน เพราะเราไม่จำเป็นต้องปฏิเสธความรู้สึกด้านใดด้านหนึ่ง เพื่อพิสูจน์ว่าเรายังรักพ่อแม่อยู่

ความสัมพันธ์กับพ่อแม่: เราสามารถรักและรู้สึกลบ ๆ กับพ่อแม่ไปพร้อมกันได้ไหม?

เราสามารถรักพ่อแม่ไปพร้อมกับความรู้สึกโกรธ ผิดหวัง หรือไม่เห็นด้วยกับท่านได้หรือไม่? ชวนทำความเข้าใจ Intergenerational Ambivalence แนวคิดที่อธิบายความรู้สึกทั้งด้านบวกและด้านลบในความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูก พร้อมแนวทางยอมรับความรู้สึก ปรับความคาดหวัง และสร้างขอบเขตส่วนตัวโดยไม่จำเป็นต้องตัดความสัมพันธ์

Read More »

รักตัวเอง หรือเห็นแก่ตัว? เข้าใจความรู้สึกผิดเมื่อเลือกดูแลตัวเอง

การปฏิเสธคนอื่น การเลือกพัก หรือการให้ความสำคัญกับความรู้สึกของตัวเอง ทำให้คุณรู้สึกผิดหรือกลัวว่าจะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวหรือเปล่า? ชวนทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่าง Self-Love กับ Selfishness สำรวจที่มาของความรู้สึกผิด และเรียนรู้ว่าเราสามารถรักและใส่ใจคนอื่นได้ โดยไม่จำเป็นต้องละทิ้งความต้องการของตัวเอง

Read More »
เคยรู้สึกไหมว่าเพิ่งเริ่มต้นปีไปไม่นาน แต่พอหันกลับมามองอีกที เวลาผ่านไปเร็วจนเกือบครบปีแล้ว ความรู้สึกที่ว่า “ทำไม 1 ปีผ่านไปเร็วจัง?” เป็นประสบการณ์ที่หลายคนอาจเคยพบเจอ ก่อนจะทำความเข้าใจความรู้สึกนี้ ลองสังเกตตัวเองสักนิดว่า ในแต่ละวันเรารับรู้ความเร็วของเวลาเหมือนกันหรือไม่ บางวันเราอาจรู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้ามาก แต่บางวันกลับรู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกที่แตกต่างกันนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับช่วงเวลาที่กำลังดำเนินไปเพียงอย่างเดียว แต่ยังเกี่ยวข้องกับความรู้สึก ความทรงจำ และประสบการณ์ที่เรามีร่วมด้วย การรับรู้เวลา (Time Perception) ในมุมมองทางจิตวิทยา ในทางจิตวิทยา การรับรู้เวลา (Time Perception) สามารถแบ่งออกเป็น 2 รูปแบบ ได้แก่ 1. Prospective Time Perception: การรับรู้เวลาในขณะที่กำลังเกิดเหตุการณ์ เป็นการรับรู้เวลาขณะที่เรากำลังทำกิจกรรมหรืออยู่ในสถานการณ์หนึ่ง ๆ โดยความรู้สึกต่อเวลาจะขึ้นอยู่กับสิ่งที่เรากำลังทำ เช่น เมื่อกำลังทำสิ่งที่ชอบและรู้สึกเพลิดเพลิน เราอาจรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็ว เมื่อกำลังทำสิ่งที่ไม่ชอบหรือรู้สึกน่าเบื่อ เราอาจรู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้า 2. Retrospective Time Perception: การรับรู้เวลาเมื่อมองย้อนกลับไป เป็นการรับรู้เวลาหลังจากเหตุการณ์หรือช่วงเวลานั้นสิ้นสุดลง โดยเราใช้ความทรงจำและประสบการณ์ที่ผ่านมาเป็นส่วนหนึ่งในการประเมิน เช่น หากช่วงเวลาหนึ่งเต็มไปด้วยเรื่องราวและความทรงจำมากมาย เราอาจรู้สึกว่าช่วงเวลานั้นยาวนาน หากช่วงเวลานั้นไม่มีเหตุการณ์ที่แตกต่างหรือโดดเด่นมากนัก เราอาจรู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทำไมเมื่อมองย้อนกลับไป 1 ปีที่ผ่านมา เราถึงรู้สึกว่าผ่านไปเร็วจัง... ความรู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเมื่อมองย้อนกลับไป อาจเกี่ยวข้องกับปัจจัยหลายอย่าง เช่น 1. สมองรวบรวมความทรงจำที่คล้ายกันไว้เป็นกลุ่มใหญ่ (Memory Chunking) สมองของเราไม่ได้จัดเก็บทุกช่วงเวลาในชีวิตเป็นเหตุการณ์แยกจากกันเสมอไป แต่มีแนวโน้มที่จะรวบรวมประสบการณ์ที่คล้ายกันไว้ในหมวดหมู่เดียวกัน เพื่อช่วยจัดการข้อมูลและประสบการณ์จำนวนมากได้ง่ายขึ้น ลองนึกถึงช่วงวัยเด็ก ในหนึ่งปีเราอาจมีเหตุการณ์ใหม่ ๆ เกิดขึ้นมากมาย เช่น เปิดเทอมและได้เจอเพื่อนใหม่ ได้ลงมือทำกิจกรรมที่ไม่เคยทำ ได้ลองทำบางอย่างเป็นครั้งแรก แต่เมื่อโตขึ้น เราอาจจดจำประสบการณ์ในภาพรวมมากขึ้น เช่น ปีนี้เป็นปีที่ทำงานหนัก ปีนี้เป็นปีที่มีแต่เรื่องครอบครัว ปีนี้เป็นปีที่ต้องจัดการกับปัญหาเดิม ๆ แทนที่จะจดจำเหตุการณ์ในแต่ละวันอย่างละเอียด เราอาจรวบรวมประสบการณ์หลายร้อยวันไว้ด้วยคำจำกัดความเพียงไม่กี่คำ ทำให้เมื่อมองย้อนกลับไป เรารู้สึกว่าปีที่ผ่านมาเหมือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว 2. ชีวิตมีกิจวัตรเดิม ๆ ทำให้มีความทรงจำที่แตกต่างกันน้อยลง ลองสังเกตตัวเองว่า ในหนึ่งสัปดาห์เรามีกิจกรรมอะไรที่ทำซ้ำ ๆ บ้าง เช่น ตื่นนอน ไปทำงาน ทำงาน กลับบ้าน พักผ่อน และเข้านอน เมื่อกิจกรรมบางอย่างเกิดขึ้นซ้ำ ๆ จนกลายเป็นความคุ้นเคย เราอาจไม่ได้ให้ความสนใจกับรายละเอียดของเหตุการณ์เหล่านั้นมากเท่ากับตอนที่ได้ทำสิ่งใหม่ ๆ ตัวอย่างเช่น เราอาจจำไม่ได้ว่าวันอังคารของสัปดาห์ที่แล้วกินอะไร เพราะเหตุการณ์เหล่านั้นไม่ได้แตกต่างจากวันอื่นมากนัก แต่เราอาจจำได้ว่าเมื่อหนึ่งหรือสองเดือนก่อน เราได้ไปเที่ยวต่างจังหวัด ลองทำกิจกรรมใหม่ ๆ หรือได้พบเจอใครบางคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เมื่อชีวิตมีเหตุการณ์ที่แตกต่างกันน้อยลง ความทรงจำที่ใช้มองย้อนกลับไปก็อาจมีรายละเอียดให้จดจำน้อยลงตามไปด้วย 3. เราได้ใช้เวลาไปกับสิ่งที่มีความหมายและมีคุณค่ากับเรา ในปีที่เต็มไปด้วยประสบการณ์ใหม่ ๆ การเรียนรู้ และการเติบโต เราอาจรู้สึกว่าปีนั้นยาวนาน เพราะมีเรื่องราวให้จดจำมากมาย แต่ในความเป็นจริง ช่วงเวลาที่เราได้ทำสิ่งที่สนใจและมีความหมายกับตัวเอง ก็อาจทำให้รู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วได้เช่นกัน ลองนึกถึงปีที่เราได้เริ่มต้นทำธุรกิจ ได้ทำงานที่ชอบ ได้เรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ หรือได้ลงมือทำสิ่งที่ตั้งใจมานาน แม้จะเป็นปีที่เต็มไปด้วยความเปลี่ยนแปลงและประสบการณ์มากมาย แต่เราอาจรู้สึกว่า “ปีนี้ผ่านไปเร็วมาก แต่ก็เป็นปีที่เราได้ทำอะไรหลายอย่างเลย” สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่า การรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็ว ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความหมายเสมอไป บางครั้งเราอาจกำลังใช้เวลาไปกับสิ่งที่รัก สิ่งที่สนใจ และสิ่งที่ทำให้เราได้เติบโตอย่างเต็มที่ก็ได้ ความรู้สึกว่า 1 ปีผ่านไปเร็ว ไม่ได้หมายความว่าเรามีชีวิตที่ว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำอะไรเลย แต่อาจเป็นผลจากวิธีที่เรารับรู้และจดจำเรื่องราวที่ผ่านมา ในความเป็นจริง เราอาจหยุดเวลาไม่ให้ผ่านไปเร็วไม่ได้ แต่เราสามารถเลือกที่จะใส่ใจกับเรื่องราวระหว่างทางได้ ลองใช้เวลาสักนิดมองย้อนกลับไปว่า ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เราผ่านอะไรมาบ้าง ทั้งวันที่มีความสุข วันที่เหนื่อยล้า วันที่ต้องเริ่มต้นใหม่ รวมถึงวันที่เราได้เติบโตและรู้สึกภูมิใจในตัวเอง เพราะสุดท้ายแล้ว สิ่งสำคัญอาจไม่ใช่การทำให้เวลาผ่านไปช้าลง แต่คือการได้มองเห็นความหมายและไม่มองข้ามเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในชีวิตของเรา

ทำไมเวลาผ่านไปเร็ว? เข้าใจความรู้สึกนี้ในมุมจิตวิทยา

ความรู้สึกว่า 1 ปีผ่านไปอย่างรวดเร็วอาจไม่ได้หมายความว่าเราไม่ได้ทำอะไรเลย แต่เกี่ยวข้องกับวิธีที่สมองรับรู้และจดจำเรื่องราวที่ผ่านมา ชวนทำความเข้าใจ Time Perception ผ่าน 2 รูปแบบของการรับรู้เวลา รวมถึงความทรงจำ กิจวัตรที่ซ้ำเดิม และประสบการณ์ที่มีความหมายกับเรา

Read More »
หลายคนอาจเคยมีความรู้สึกที่ขัดแย้งกันเมื่อนึกถึงความสัมพันธ์กับพ่อแม่ บางครั้งเราก็รักและผูกพันกับท่าน แต่ในขณะเดียวกันก็อาจรู้สึกโกรธ ผิดหวัง หรือไม่พอใจกับบางสิ่งที่พ่อแม่พูดหรือทำ จนเกิดคำถามขึ้นในใจว่า เราสามารถรักพ่อแม่ไปพร้อม ๆ กับการมีความรู้สึกด้านลบต่อท่านได้หรือไม่ ความจริงแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพ่อแม่ไม่ได้มีเพียงความรักหรือความรู้สึกดี ๆ เท่านั้น แต่ยังประกอบไปด้วยความผูกพัน ความคาดหวัง บทบาท และความต้องการของแต่ละฝ่าย ซึ่งบางครั้งอาจนำไปสู่ความขัดแย้งทั้งระหว่างเราและพ่อแม่ รวมถึงความขัดแย้งที่เกิดขึ้นภายในใจของเราเองด้วย ในทางจิตวิทยา มีแนวคิดหนึ่งที่ใช้อธิบายความรู้สึกที่เกิดขึ้นพร้อมกันทั้งด้านบวกและด้านลบในความสัมพันธ์ระหว่างคนต่างรุ่น โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูกวัยผู้ใหญ่ เรียกว่า Intergenerational Ambivalence Intergenerational Ambivalence คืออะไร Intergenerational Ambivalence หมายถึง ความสัมพันธ์ระหว่างคนต่างรุ่น โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูกวัยผู้ใหญ่ ที่มีทั้งความรู้สึกด้านบวกและด้านลบเกิดขึ้นพร้อมกัน ตัวอย่างเช่น - รักและผูกพันกับพ่อแม่ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกโกรธ ผิดหวัง หรือไม่พอใจในบางสิ่งที่พ่อแม่ทำ - ขอบคุณสิ่งที่พ่อแม่ทำให้ แต่ก็ไม่ได้เห็นด้วยกับทุกความคิดหรือการตัดสินใจของพ่อแม่ - อยากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับพ่อแม่ แต่ก็ไม่อยากให้ท่านเข้ามามีส่วนร่วมกับทุกเรื่องในชีวิต ความรู้สึกเหล่านี้อาจเกิดขึ้นได้ เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพ่อแม่มีความซับซ้อน ประกอบด้วยความผูกพัน ความคาดหวัง บทบาท และความต้องการของแต่ละฝ่าย ซึ่งอาจไม่สอดคล้องกันเสมอไป Intergenerational Ambivalence ระหว่างลูกกับพ่อแม่อาจเกิดจากอะไร 1. ความต้องการของเราอาจไม่ตรงกับความคาดหวังของพ่อแม่ เมื่อลูกเติบโตขึ้น ย่อมต้องการมีอิสระในการตัดสินใจและใช้ชีวิตของตัวเอง ขณะที่พ่อแม่อาจยังมีความคาดหวังว่าลูกควรทำตามคำแนะนำหรือแนวทางที่ท่านเห็นว่าดี เมื่อลูกต้องการกำหนดเส้นทางชีวิตด้วยตัวเอง แต่พ่อแม่ยังคาดหวังให้ลูกทำตาม ความหวังดีที่มีต่อกันจึงอาจกลายเป็นความขัดแย้งได้ 2. ความรู้สึกทางบวกและทางลบสามารถเกิดขึ้นในความสัมพันธ์เดียวกันได้ ตัวอย่างเช่น ลูกอาจไม่ได้ต้องการให้พ่อแม่เห็นด้วยกับทุกเรื่อง แต่ต้องการให้พ่อแม่รับฟังและพยายามเข้าใจ เมื่อลูกไม่ได้รับสิ่งนั้น ความผิดหวังอาจเกิดขึ้นพร้อมกับความรักและความห่วงใยที่ยังมีอยู่ นั่นหมายความว่า เราสามารถมีความรู้สึกหลายด้านต่อคนคนเดียวกันได้ โดยไม่จำเป็นต้องเลือกว่าจะรู้สึกเพียงด้านใดด้านหนึ่ง แนวทางรับมือกับ Intergenerational Ambivalence เมื่อความสัมพันธ์กับพ่อแม่มีทั้งความรัก ความผูกพัน และความรู้สึกที่ยากจะจัดการ เราอาจลองทำความเข้าใจและดูแลความสัมพันธ์ผ่านแนวทางต่อไปนี้ 1. ยอมรับว่าตัวเองสามารถมีความรู้สึกหลายด้านได้ เราไม่จำเป็นต้องเลือกระหว่าง “การรักพ่อแม่” กับ “การรู้สึกทางลบต่อพ่อแม่” เราสามารถรักพวกท่าน และไม่เห็นด้วยกับบางสิ่งที่ท่านทำได้ สามารถขอบคุณท่าน และยังรู้สึกเสียใจกับประสบการณ์บางอย่างได้ การยอมรับว่าตัวเองมีความรู้สึกที่หลากหลาย ช่วยให้เราไม่ต้องปฏิเสธหรือกดทับความรู้สึกด้านใดด้านหนึ่ง เพียงเพราะคิดว่าการเป็นลูกที่ดีควรต้องรู้สึกแต่สิ่งดี ๆ ต่อพ่อแม่เท่านั้น 2. ปรับความคาดหวังต่อพ่อแม่ให้อยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง บางครั้งเราอาจเหนื่อยหรือรู้สึกลบ เพราะพยายามทำให้พ่อแม่เข้าใจ ยอมรับ หรือเปลี่ยนแปลงตัวเองในแบบที่เราต้องการ มากกว่าการมองเห็นว่าพฤติกรรมของพ่อแม่อาจมีข้อจำกัดบางอย่าง ลองกลับมาทบทวนความคาดหวังของตัวเองผ่านคำถามเหล่านี้ - พ่อแม่สามารถรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่างได้มากแค่ไหน - มีเรื่องอะไรที่เราพูดคุยกันได้ และเรื่องอะไรที่มักนำไปสู่ความขัดแย้ง - เราคาดหวังให้พ่อแม่เปลี่ยนแปลงในเรื่องที่ท่านอาจเปลี่ยนแปลงได้ยากหรือเปล่า การปรับความคาดหวังจึงเป็นการค่อย ๆ ยอมรับข้อจำกัดของคนในความสัมพันธ์ เพื่อไม่ให้เราต้องใช้พลังงานทั้งหมดไปกับสิ่งที่ไม่สามารถควบคุมได้ 3. สร้างขอบเขตส่วนตัว โดยไม่จำเป็นต้องตัดความสัมพันธ์ การเป็นลูกที่ดี หรือการทำให้ความสัมพันธ์ในครอบครัวดีขึ้น ไม่ได้หมายความว่าเราต้องยอมให้อีกฝ่ายเข้ามามีอิทธิพลต่อชีวิตของเราทุกด้าน เราอาจเริ่มกำหนดขอบเขตในแต่ละด้าน เช่น ขอบเขตด้านการสื่อสาร - ไม่จำเป็นต้องตอบทุกคำถาม - ไม่ต้องเล่าทุกเรื่องในชีวิตให้พ่อแม่ฟัง หากไม่สบายใจ ขอบเขตด้านเวลา - กำหนดเวลาที่สะดวกในการรับสายหรือโทรกลับ - ไม่จำเป็นต้องกลับบ้านทุกครั้งในวันหยุด หากรู้สึกเหนื่อยจากการทำงานมากเกินไป ขอบเขตด้านการตัดสินใจ - รับฟังคำแนะนำของพ่อแม่ได้ แต่ไม่จำเป็นต้องทำตามทุกเรื่อง - การตัดสินใจเกี่ยวกับชีวิตของเรายังคงเป็นความรับผิดชอบของเรา ขอบเขตด้านอารมณ์ - การที่พ่อแม่ไม่พอใจเมื่อเราเลือกทำในสิ่งที่แตกต่าง ไม่ได้หมายความว่าเราต้องเปลี่ยนการตัดสินใจทุกครั้งเพื่อทำให้ท่านสบายใจ การกำหนดขอบเขตไม่ได้หมายถึงการปฏิเสธพ่อแม่ แต่เป็นการทำความเข้าใจว่าอะไรคือพื้นที่และความรับผิดชอบของแต่ละคน เพื่อให้เราสามารถรักษาความสัมพันธ์ไว้ได้ โดยไม่ต้องละทิ้งความต้องการของตัวเอง สุดท้ายแล้ว เราสามารถทั้ง “รัก” หรือ “รู้สึกไม่ดี” ต่อพ่อแม่ได้ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นอาจเป็นเพียงเครื่องสะท้อนว่า มีคำพูดหรือการกระทำบางอย่างของพ่อแม่ที่กระทบกับความต้องการบางอย่างของเรา เราอาจเริ่มต้นจากการให้พื้นที่กับความรู้สึกเหล่านั้น แล้วค่อย ๆ พิจารณาว่าจะตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไร ทั้งในแง่ของการปรับความคาดหวังและการกำหนดขอบเขตในความสัมพันธ์ เพราะท้ายที่สุดแล้ว การรักพ่อแม่ไม่ได้หมายความว่าเราต้องเห็นด้วยกับทุกสิ่งที่ท่านทำ และการมีความรู้สึกด้านลบต่อพ่อแม่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่รักท่าน เพราะเราไม่จำเป็นต้องปฏิเสธความรู้สึกด้านใดด้านหนึ่ง เพื่อพิสูจน์ว่าเรายังรักพ่อแม่อยู่

ความสัมพันธ์กับพ่อแม่: เราสามารถรักและรู้สึกลบ ๆ กับพ่อแม่ไปพร้อมกันได้ไหม?

เราสามารถรักพ่อแม่ไปพร้อมกับความรู้สึกโกรธ ผิดหวัง หรือไม่เห็นด้วยกับท่านได้หรือไม่? ชวนทำความเข้าใจ Intergenerational Ambivalence แนวคิดที่อธิบายความรู้สึกทั้งด้านบวกและด้านลบในความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูก พร้อมแนวทางยอมรับความรู้สึก ปรับความคาดหวัง และสร้างขอบเขตส่วนตัวโดยไม่จำเป็นต้องตัดความสัมพันธ์

Read More »

ติดตามบทความจิตวิทยาอื่นๆ

พวกเราไม่ส่งจดหมายขยะ หรือ Spam และสามารถอ่าน นโยบายความเป็นส่วนตัว เพิ่มเติมได้ที่นี่

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว และสามารถจัดการความเป็นส่วนตัวเองได้ของคุณได้เองโดยคลิกที่ ตั้งค่า

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

Allow All
Manage Consent Preferences
  • Always Active

Save